De foute l van could

Soms komt een spelfout terecht in de standaardtaal. Dat is gebeurd met het Engelse could. Oorspronkelijk was de verleden tijd van can l-loos, maar door de associatie met should en would kreeg ook ‘could’ een stille l.

De l van de Middelengelse woorden shoulde en woulde begon in de 15e eeuw te verdwijnen in de uitspraak, maar hij werd uit gewoonte nog wel geschreven. Daardoor dachten mensen dat coude – dat op die l-loze vormen rijmde – ook met een l geschreven moest worden, terwijl dat woord in de uitspraak nooit een l had gehad. Could is dus in feite een spelfout die in de standaardtaal terecht is gekomen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: