Ie en oe: vanwaar die e?

Hoe komt het dat we de klinkers ie en oe met twee verschillende letters spellen? Dat is een erfenis van het Middelnederlands, waarin ie en oe tweeklanken waren: twee klinkers in één lettergreep. In onder andere Oost-Brabant bestond ook de tweeklank ue. Beluister ze hieronder.
De tekst gaat verder onder de video.

Vanwaar dat verschil tussen groen en gruun hierboven? In het oosten bleef de i van het Oudnederlandse gruoni langer bewaard. Die zorgde voor i-umlaut: een verandering van de klinker ervoor. In bepaalde Germaanse talen heeft i-umlaut voor klinkerveranderingen in het meervoud gezorgd.
De tekst gaat verder onder de afbeelding.

Wie uit Limburg of Twente komt, zal nu zeggen: maar wij zeggen denen en greun in plaats van dienen en groen/gruun, en niet boek maar book! De streektalen in het oosten hebben de tweeklanken uit de video – de Oudnederlandse uo en ie, en de Middelnederlandse ie, ue en oe – niet gekend. Het West-Germaanse bōk werd in het Oudnederlands buok, maar in de voorloper van het Limburgs en Twents ontstond die tweeklank uo niet. Book ligt dus nog vrij dicht bij bōk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: